Stiltemeditaties Karel Klumpers
 

 De prullenbak legen   De poes en ik   Buigen   Zin van het leven   Evelyne's overtuiging 
 Als ons glas vergaat   Smelten   Impermanentie   Op de wind rijden   Water 
 Wandelen 

 

Beschrijving voor deze pagina (spiritualiteit.htm): Inleidingen tot stiltemeditatie door Karel Klumpers, op de homepage gewijd aan 'Teksten m.b.t. spiritualiteit en mystiek, gebed en stilte, meditatie, Zen'. spiritualiteit,stiltemeditatie,bezinningstekst,inkeer,zenmeditatie,inleiding,De Geestgronden,mediteren,Bollenstreek,Bennebroek,Hillegom
  0

 

0   0

 
 
 
Mediteren in de Bollenstreek

0

Over de zin van het leven

Vorige week zag ik een patiënt van me die verslaafd is aan harddrugs. Ze is bij me gekomen omdat ze probeert met de drugs te stoppen, maar het lukt niet erg. Een van haar grootste problemen is, dat ze eigenlijk niet weet waarom ze leeft. Ze denkt heel negatief over zichzelf en kan alleen maar zinvolheid beleven door anderen te helpen. Maar ze verzuimt om goed voor zichzelf te zorgen. In ons gesprek, waarin we allebei ons wanhopig en machteloos voelden omdat ze steeds weer de strijd met het drugmonster dreigt te verliezen, schoot me opeens een verhaal te binnen, wat ik jullie ook wil vertellen.
 

Het is een oud verhaal, dat in al in veel varianten verteld is, maar dat een diepe symboliek in zich draagt. Het gaat over de grote koning der hemelen, die zijn geliefde kind naar de aarde gestuurd heeft om de parel in de zee te vinden. Het kind wil graag laten zien hoeveel het van zijn of haar vader houdt, maar als het eenmaal op aarde is - het moment dus van de geboorte - vergeet het in een klap de opdracht. Het kind groeit op, vindt werk en een partner, krijgt kinderen en raakt gewend aan het aardse bestaan.
   Pas als het kind veertig jaar is, ontwaakt het langzaam uit de spirituele vergetelheid. Vader stuurt dan namelijk een boodschap, en als het kind deze boodschap negeert, komt er nog een dringender oproep, en nog een, en nog een. Uiteindelijk begrijpt het kind de bedoeling van de hemelse berichten. Het eind van het verhaal is, dat het kind de kostbare parel vindt - dat wil zeggen: zijn of haar spirituele aard - en terug naar huis keert.
 
 

Toen mijn patiënt wegging, kondigde ze aan dat ze de volgende keer aan me zou vertellen wat voor haar de parel in de zee is. Ik ben erg benieuwd wat ze me gaat vertellen! Als je mij zou vragen waarom ik leef, of wat mijn spirituele kern is, dan vind ik het antwoord niet zo makkelijk.

Mijn ouders hebben het me nooit verteld. Althans, ik kan me het niet goed herinneren! Ze hebben me opgevoed in het gereformeerde geloof en in de kerk hoorde ik diverse, elkaar tegensprekende verhalen. We hadden dominees die modern waren en die vertelden over de nieuwtestamentische God, die goedertieren en eigenlijk wel aardig was. We hadden ook ouderwetse dominees en die bedreigden me met de oudtestamentische God die wraakzuchtig en onvoorspelbaar was. Ik weet nog goed hoe boos zo'n dominee op mij werd, als ik verbaasd vragen stelde over dat lelijke Godsbeeld. Als God liefde is, waarom zou hij ons dan eeuwig laten branden? Toen ik nog niet zo lang geleden de Goddelijke Komedie van de dichter Dante Alighieri las, voelde ik bij de beschrijving van de Hel opnieuw die weerzin. Dante beschrijft daar hoe mensen vreselijk moeten lijden omdat ze één keer in de fout zijn gegaan. Omdat ze één keer te hebzuchtig of te onoplettend of te ego´stisch waren, moeten ze eeuwig kou lijden of steeds weer doodsangst verdragen of martelende werkzaamheden verrichten. De zin van zo'n sadistische toestand ontgaat me volkomen. Als er een God is die alles kan, waarom zou hij ons dan niet de middelen geven om geluk te verwerven?

Het Boeddhisme, zoals ik dat heb leren kennen, zit veel meer op die lijn. De Dalai Lama zegt: ieder mens wil gelukkig zijn en dat is bereikbaar. Je wordt gelukkiger, als je het goede doet en het slechte nalaat. Een simpele waarheid. Maar het is een richtlijn die voor mij heel waardevol is. Thich Nath Hanh vult daarbij nog een ander aspect aan: je moet niet alleen het goede doen, maar ook het goede wat al aanwezig is, waarderen. Niet je hele leven werken, werken, werken, maar af en toe tijd nemen om te genieten van het goede dat er al is. Voor mij betekent dat ook: niet al mijn aandacht op laten zuigen door alle onvolkomenheden die de wereld kent.

Niet alleen maar de krant lezen die vol staat met moord en strijd. Tijd nemen voor mooie, ontroerende, heerlijke dingen in het leven en me realiseren dat ook die er zijn. Er bij stil staan dat het lente is, dat de vogels zingen, dat de bloemen bloeien, dat er mensen zijn om van te houden.

Mediteren helpt mij enorm bij het bewust richten van mijn aandacht. Als ik een suggestie mag doen voor deze avondmeditatie, dan zou ik zeggen: probeer je tijdens je meditatie een goede daad voor de geest te halen die je in je leven hebt gedaan. Het hoeft niet iets spectaculairs te zijn, maar wel iets waarvan je zeker bent dat het goed was. Als je iets gevonden hebt - en ik kan je vertellen dat dit voor veel mensen minder eenvoudig blijkt te zijn dan het op het eerste gezicht misschien lijkt - sta je zelf dan toe daar blij mee te zijn. Het leven is voor ieder mens moeilijk - wie we ook zijn. Aandacht voor het goede kan het wat verlichten. Ik wens jullie een goede meditatie.

 
   Inleiding tot stiltemeditatie door K. Klumpers (k.klumpers1@freeler.nl)
0 Mediteren in de Bollenstreek 0

 

Mediteren in de Bollenstreek