Stiltemeditaties Karel Klumpers
 

 De prullenbak legen   De poes en ik   Buigen   Zin van het leven   Evelyne's overtuiging 
 Als ons glas vergaat   Smelten   Impermanentie   Op de wind rijden   Water 
 Wandelen 

 

Beschrijving voor deze pagina (spiritualiteit.htm): Inleidingen tot stiltemeditatie door Karel Klumpers, op de homepage gewijd aan 'Teksten m.b.t. spiritualiteit en mystiek, gebed en stilte, meditatie, Zen'. spiritualiteit,stiltemeditatie,bezinningstekst,inkeer,zenmeditatie,inleiding,De Geestgronden,mediteren,Bollenstreek,Bennebroek,Hillegom
  0

 

0   0

 
 
 
Mediteren in de Bollenstreek

0
startzoekpag

Als ons glas vergaat

Toen we de afgelopen zomer voor het eerst in deze kerk kwamen, ontdekte iemand, een paar mooie glas-in-lood ramen. Laatst moest ik daar weer even aan denken, toen ik een vergelijking tegen kwam over de mens en een stuk gekleurd glas. In de vergelijking wordt gezegd: de bron van alles wat we ons voor kunnen stellen, is een bron van licht. Ik ben een rood gekleurd stuk glas en jij een blauw gekleurd stuk glas. Als het licht door mij heen valt, ben ik rood licht en ik denk dat ik volledig van jou verschil omdat jij blauw licht bent. Maar als ik beter kijk, besef ik dat we in wezen gelijk zijn. Het enige verschil is ons masker, onze essentie is dezelfde, we verschillen slechts van vorm. (1)

Toch klampen we ons vast aan die vorm, omdat we bang zijn dat er niets van ons over blijft als we ons ego en ons lichaam moeten loslaten. Zoals sommigen van jullie weten ben ik de laatste tijd nogal bezig geweest met het Tibetaanse Dodenboek. In dit geschrift wordt herhaaldelijk over reïncarnatie gesproken. Ik zou jullie daar heel wat over kunnen vertellen. Maar als je aan me zou vragen: geloof je het echt? Dan zou ik eerlijkheidshalve mijn twijfel moeten bekennen. Diep in mijn hart hou ik er toch ernstig rekening mee dat er na dit leven niets meer komt. Hoewel reïncarnatie me heel logisch lijkt, voel ik er toch anders over. Eigenlijk ben ik nog altijd bang. Bang dat als het hart stil gaat staan, alles zal blijven stil staan. Dat als de ademhaling stokt, het bestaan definitief voorbij is.

Ik las laatst een gedicht, wat ik troostend vond. Het is van Kahlil Gibran:
 

Want wat is sterven anders
dan naakt staan in de wind
en smelten in de zon.
En wat is ophouden met ademen
anders dan de adem bevrijden
van haar rusteloze getijden,
opdat zij moge opstijgen
en verruimen
en God ongehinderd zoeken? (2)
 
 

Als ons stuk glas vergaat, gaan we misschien wel terug naar de Bron. Ik ben bang voor de dood, waarschijnlijk omdat ik geleerd heb de dood als een verlies te zien: het kwijt raken van mijn leven. Gibran verwijst naar de dood als winst: niet meer belemmerd worden door aardse beperkingen.

Er is een oud verhaal over een koning die tegen Boeddha zei: "Heer, ik ben nu 70 jaar en ik zou graag meer tijd willen besteden aan meditatie. Maar het koningschap slokt me vaak helemaal op. Als ik wel eens naar uw toespraken kom luisteren, ben ik soms zo moe, dat ik mijn ogen niet eens open kan houden." Boeddha antwoordde: "Majesteit, het is goed dat u meer aandacht aan uw spirituele ontwikkeling wilt geven. U hebt niet zo veel tijd meer in uw leven. Stelt u zich eens voor dat een bode u het nieuws kwam brengen, dat een machtige berg, zo hoog als de hemel, uit het Oosten naderbij kwam, elk levend wezen dat op zijn pad kwam vermorzelend. En net als u zich zorgen begint te maken over deze situatie, komt een andere bode vertellen dat een machtige berg uit het Westen nadert, eveneens alles wat op zijn weg komt vernietigend. Daarna komen boodschappers uit het Noorden en uit het Zuiden met soortgelijke onheilstijdingen. Vier bergen komen naar uw hoofdstad en ze verpletteren elk wezen dat ze tegen komen. U weet dat u niet kunt ontkomen. U kunt niets doen om de bergen tegen te houden en de tijd dringt. Wat zou uwe majesteit in dat geval doen?"
    De koning dacht even na en zei toen: "Heer, ik geloof dat ik dan nog maar één ding zou kunnen doen. Namelijk, de mij resterende uren zo waardig en sereen mogelijk doorbrengen, levend op de manier waarvan ik diep van binnen weet dat het de juiste manier van leven is."
    Boeddha prees de koning en zei: "Goed geantwoord, majesteit! Deze vier bergen zijn de bergen van geboorte, ouderdom, ziekte en dood. Ouderdom en dood zitten in ieder van ons, en niemand kan eraan ontkomen." (3)

Dat we allemaal dood zullen gaan, is een van de weinige zekerheden die we hebben. De grote vraag is wat er daarna gebeurt. Ik merk dat het mij helpt, als ik de tijd dat ik hier ben, gebruik om het licht door mij heen te laten stralen. Ik weet zeker dat het dan ook, iets, makkelijker wordt om straks mijn masker op te geven en bloot in de Grote Wind te gaan staan. Met alle angst die ik heb. Met alle hoop die ik voel.
 
 

Want wat is sterven anders
dan naakt staan in de wind
en smelten in de zon.
En wat is ophouden met ademen
anders dan de adem bevrijden
van haar rusteloze getijden,
opdat zij moge opstijgen
en verruimen
en God ongehinderd zoeken?
 
 

(1) Gradus van Florestein, Transpersoonlijke psychiatrie.
(2) Thich Nhat Hanh, Old Path. White Clouds,
(3) Kahlil Gibran, De Profeet

 
   Inleiding tot stiltemeditatie door K. Klumpers (k.klumpers1@freeler.nl)
0 Mediteren in de Bollenstreek 0

 

Mediteren in de Bollenstreek