Stiltemeditaties Alex Pot 2
 

 Sluimerend licht   Je ego afleggen   Is dat zo?   Doorschijnend worden   Negatieve theologie 
 Doelen loslaten   Een schip bij Ravel   Mertons Paleis van Nergens   Wij zijn het water   Innerlijke muziek 

 

Beschrijving voor deze pagina (spiritualiteit.htm): Inleidingen tot stiltemeditatie door Alex Pot, op de homepage gewijd aan 'Teksten m.b.t. spiritualiteit en mystiek, gebed en stilte, meditatie, Zen'. spiritualiteit,stiltemeditatie,bezinningstekst,inkeer,zenmeditatie,inleiding,De Geestgronden,mediteren,Bollenstreek,Bennebroek,Hillegom
  0

 

0   0

 
 
 
Mediteren in de Bollenstreek

0

N.a.v. Zenmeester Hakuin: Is dat zo?

(16 juli 2001)

Ik denk regelmatig na over de vergankelijkheid van het leven, hoe alles voortdurend verandert. Ik voel me daarom erg aangesproken door de grote aandacht die het boeddhisme heeft voor vergankelijkheid. De idee dat niets permanent is, alles aan verandering onderhevig is: dingen, omstandigheden, en ook wijzelf, die bijv. lichamelijk gezien veranderen, steeds ouder worden.
 
Voor de aardigheid laat ik nu een kort citaat m.b.t. vergankelijkheid volgen, zoals dat door Clint Eastwood wordt uitgesproken in de prachtige film "The Bridges of Madison County":

Niets blijft hetzelfde, alles verandert. Het enige waarop je vast kunt bouwen is dat alles veranderen zal. En het gekke is dat deze zekerheid van veranderlijkheid een hele troost kan zijn.
 

Vandaag echter wil ik het over een ander aspect van verandering hebben, nl. dat ook onze gedachten voortdurend aan verandering onderhevig zijn.

Een aantal voorbeelden uit mijn persoonlijk leven: mijn perfectionisme zoals ik dat tegenkom tijdens het klussen in mijn nieuwe huis, dat ik me heel druk kan maken over uitgeschoten kwaststrepen, dat mijn oog voortdurend getrokken wordt door die missers, terwijl ik ze naderhand niet eens meer terug kan vinden en dat ook niet belangrijk meer vind; antipathie voor iemand ("Met hem of haar zal ik wel nooit kunnen opschieten!") die verandert in zijn tegendeel of tenminste genuanceerder wordt ("Hij/zij heeft toch best ook leuke kanten!"); iets waar ik vantevoren erg tegenop zag en waarvan ik naderhand denk: heb ik me daar nu zo druk over gemaakt?

Nu is het grappige dat ik ondanks deze ervaringen meestal geneigd ben mijn gedachten erg serieus te nemen, alsof zij zo ong. een laatste en definitieve uitspraak over dé werkelijkheid doen. 

Juist om wat vrijer te staan tegenover mijn gedachten vind ik het inzicht van het boeddhisme dat alles veranderlijk en vergankelijk is, ook mijn gedachten, heel verfrissend.

Meditatie is dan voor mij een oefening om niet direct aan de haal te gaan met mijn gedachten, me er niet door mee te laten slepen, ze bloedserieus te nemen, alsof het onomstootbare uitspraken over de werkelijkheid zouden zijn.
 
In dit verband moest ik denken aan een verhaal over de beroemde Japanse Zenmeester Hakuin (18e n.C.), waarin hij zich heel vrij en onafhankelijk toont tegenover de zeer tegengestelde meningen van mensen over hem. Op de dingen die over hem gezegd worden reageert hij telkens met de vraag "Is dat zo?"
 

Het leuke van het verhaal van Hakuin vind ik dat het zinnetje dat hij uitspreekt naar mensen in zijn omgeving voor mij ook heel goed bruikbaar is voor de omgang met mijn eigen gedachten.

Dit zinnetje van Hakuin, "Is dat zo?", helpt mij vaak - zowel tijdens de meditatie als in mijn dagelijkse leven - om wat meer afstand van mijn eigen gedachten te winnen, eerst maar eens even af te wachten of ik er over een tijdje nog steeds zo over zal denken als ik op dit moment doe.
 
Het verhaal over Zenmeester Hakuin kun je op een andere pagina van spiritualiteit.net nalezen.

0 Mediteren in de Bollenstreek 0

 

Mediteren in de Bollenstreek